Home

nasilnevrotikhanimoldum

Bir farmakologdan daha uzağa işeyebilir miyim bilmiyorum ama antidepresanlar konusunda fahri doktora sahibi olacak kadar kullanmışlığım var. Teşhisler her zevke hitap eden cinsten; depresif nevroz, major depresyon, obsesif kompülsif bozukluk, panik atak…

Aslında konuşarak çözebilir miydim bilmiyordum ama devlet hastanelerinde o kalabalıkta içeri girmenle reçetenin eline tutuşturulup postalanman bir oluyor genelde. Ve tabii ki şeker gibi dağıtılan antidepresanlar benim de burnuma dayandı. Bu rengârenk, sevimli yasal uyuşturucularla ilişkim 5-6 yıl önce başladı. Denedim, yaşadım, bıraktım, yenisiyle tanıştım, “ilişki tıkandı,  ara verelim” dedim, devam ettim, geçen sene ise tamamen terk ettim. Bir kaçıyla ilgili başımdan geçenleri ve etkilerini paylaşmak istedim.

1213089438prozac0226

Ondan sadece mutluluk istemiştim – Prozac

Prozac “mutluluk hapı” olarak geçer, duymuşsunuzdur.Bu yüzden hala trendy bir antidepresan. Hem hapı, hem şurubu bulunmakta. Aldığım eczane çalışanı (eczacı demeye dilim varmadı) “aay sana da mı prozac tavsite ettileer, biz dün Gülnihal’le denedik gül gül öldük burda vallaa!” diye övgüler eşliğinde bana verdi. Bir kaç hafta denedim, bende bir etki göstermedi. Üstelik de kadınlar kulübünde, ekşisözlükte şurda burda yorumlara bakıp “ulan millet uçuyor, kafalardan kafalara  koşuyor bende niye bişey olmuyor” diye daha da öfkelenip bunalıma girdim.

Zedprex_20mg_Kapsul

Aklımı aldı ama güven sorunum vardı- Zedprex

Üniversitedeyken yine devlet hastanesinde bir psikiyatriste gittim. Yine notlar alındı, yine ilaç yazıldı, bu kez Zedprex. Bunu da 3 hafta gibi bir dönem kullanıp  yarım bıraktığımdan dolayı yorum yapmam ne kadar doğru olur bilemem ama oda arkadaşım Yeliz’in hakkımdaki yorumunu paylaşmak isterim; Sana noldu, kafan basmıyor?

Neden bunu söyledi derseniz, Esenler Otogar’da yan yana iki otobüsten sağdakine bagajımı verip soldakine bindim, bir güzel yerime yerleştim, dışarıdan ağzı açık bana bakan Yeliz’e de “Eee hadi binsene” diye işaret ettim. Vizelere az kala yaşadığım bu olaydan sonra, sınavlardaki halim ne olur diye düşününce güvenemedim ve Zedprex’le vedalaştım.

seroquel

Tek Gecelik ilişkim; çarpıcıydı ama bağlanmaktan korktum - Seroquel

Zedprex’i kullandığım dönemlerdi sanırım, halama gitmem gerekti. 1-2 gün kalmayı beklerken misafirliğim 3-4 güne çıkınca yanıma yeterli hap almadığım için gitmem gerektiğini söylediğimde “Saçmalama bi ilaç için gidilir mi, burda Emrah’ın antidepresanları var biliyorsun” dedi halam. “Emin misin, aynı mı etkisi, bana daha ağır gelmesin” dedim başıma geleceği bilirmişim gibi, “Kırar, çeyreğini veririm” dedi. Seroquel’le tanışmam işte bu çeyrek dozla oldu. Akşam eniştemin düzenlemem için bana verdiği metni yazmaya, evin altındaki internet kafaye indim. Ne kadar zaman geçti bilmiyorum, sıçrayarak uyandığımda sandalyeden yana doğru kaymış, 90 derecelik açıyla duruyordum. Yere düşmeme 1 saniye kalmıştı! Ordan nasıl kalktım, eve nasıl geldim son gücümle bilmiyorum; “Hala bana bişey oldu ben yatıyhsszzZZZ” diye kendimi ilk bulduğum kanepeye bıraktım.

5 saat uyumuşum… Çok da dinç uyamadığımı söylememe gerek yok herhalde. Ancak çok büyük bir acı, bir sinir krizi falan geçirmedikten sonra Seroquel’i bir daha kullanacağımı zannetmiyorum.

wds_cipralex20mg28tabİlk uzun süreli ilişkim- Cipralex

İyi hatırlıyorum, sıkıntılı bir iş dönemiydi. Mutsuzdum, stresliydim, ne yapacağımı bilmez halde Gayrettepe’den Mecidiyeköy’e doğru yürürken meydanda birden durdum. Kafamın içerisinde bir ses: “eve gidemiycem…” Ve bu ses bana ait değil. Nefesim hızlandı, sırtımdan ter boşanır gibi oldu, iş çıkışı hızla her yöne koşturan koyu takım elbiseli insanlar sağımdan solumdan geçerken onları böcekmiş gibi hayal ettim… “Metrobüse binemiycem, çok kalabalık… Kaldım burda”  Yine o ses! Durum 1 dakika kadar sürdü, ertesi gün çalıştığım yere dünya tatlısı bir psikolog geldi, Reyhan hanım. Dedim ki size bir şey sorma istiyorum, sadece bir olay anlatacağım bana aklımı kaçırmış mıyım onu söyleyin yeter!” Reyhan hanımla tanışman ve bir buçuk yıl boyunca danışanı olmam bu şekilde oldu. Psikiyatristimse  bana Cipralex reçetesi yazdı. 20 mg kullandım 2 yıl kadar.  Evet gevşetti, sakinleştirdi ama çok uyuttu, hafızamda yakın dönem anılarım bile hala flu.

Bu arada psikiyatristimle sadece 3 kez görüştüm çünkü kendisi beni dinlemek yerine odada dolaşır, yeni doğan bebeğinin masanın üzerinde duran çorabını koklar, bana kapılara astığı tezleri konusunda ne düşündüğümü sorardı. Sinirlenip şikayet ettiğimde adamın da hiperaktif olduğunu öğrendim. Bir de üzerine bana kullandığım cipralex ilacıyla kötü etkileşime girebileceğini öğrendiğim başka bir ilaç yazınca onu görmeyi ve ilacı kestim. (Havam kimeydi bilmiyorum)

Sonrasında kendi kendime ilacı yarıma, çeyreğe düşürüp bir kaç ayda bırakmam gereken ilacı 3 haftada bünyemden saf dışı edince yaşadığım şey, yoksunluk krizinden halliceydi. Geceleri olmayan sesler duydum, uyuyamadım, ensemden elektroşok yemiş gibi oldum, terler boşanıyor zannederken buz gibiydim vesaire.. Neyse ki atlattım.

Şimdi problemlerimi tamamen geride mi bıraktım? Yoo..  Ama yolumu değiştirdim. Kendimi legal ya da illegal olarak uyuşturmadan, 2-3 haftada bir kuantum yaşam koçluğu da yapan spikolojik danışman Kartal Özal’la seanslar gerçekleştiriyorum. İlaca ihtiyacım olmadığını söyleyip beni destekleyen de oydu. İlgini çektiyse kendisinin yazılarını şuradan takip edebilirsin.

Son olarak Antidepresan kullanıcılarına nasihat vermeden de geçmeyeyim. Bildiğim konular her zaman gelmiyor :) O ilaçları kullandığın sürece dünyayı gerçekliğin dışında görüyorsun. Ve her ilacın getirisi olduğu kadar götürüsü de var, sonuçta hiç biri doğal değil kimyasal. O yüzden özellikle benim gibi sinir ve obsesyon sahibi idiysen, eskiden sinirlendiğin ama ilaçtan sonra sinirlenmediğin durumlara bakış açında ne fark var? Ne düşünerek sakinleşebiliyorsun, ya da üzülüp ağlama krizlerine girerken ilaçtan sonra neden ağlamadın, sakin karşıladın? Kendinizi nasıl teskin edebildin, onlara odakla, hatırla. Ancak böyle değişim yaşarsın.

Bir de bonus olarak, anlık çözüm önerim olacak;

toblerone-dark-3Valla geyik değil. Bir parça bitter çikolata sana kilo da aldırmaz, beyninden seratoninler vücuduna hücum etmeye başlar.  Üstelik nöronlarının da çikolataya ihtiyacı var!

About these ads

Antidepresanlarla düzeyli ilişkilerim veya nasıl Nevrotikhanım oldum?” üzerine 3 düşünce

  1. Geri bildirim: Enerji temizliği deneyimim veya yüksek benliğimle nasıl samimi oldum? | Nevrotik Hanım

    • Sanırım yapılacak en iyi şey ilaçsız bulunabilecek çözümler. Öncelikle psikolojik destek almak işe yarayabilir diye düşünüyorum, sonra her gün yürümek. Sporun her türlüsü mutluluk hormonunu arttırır. Devletin,belediyelerin sağlık kuruluşlarında psikologlar ücretsiz seans yapıyorlar. Diğer kişisel gelişimle ilgili yazıları da okursanız sanırım oralarda da bulabilirsiniz kendinize uygun öneriler. Sevgiler.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s