Nevrotik Hanımın metrobüsle imtihanı veya nasıl “kaynar suya atılan kurbağa” olunur

metrobuz1

Bildiğiniz gibi bir kaç yıl önce biz İstanbullular, Mimar belediye Başkanımız Kadir Topbaş sayesinde hayatımızın gerçeği olarak toplu taşımada yepyeni bir soluk olan metrobüsle tanıştık. Başkanımız ve diğer “sayın yetkililer”in Avrupa Yakası trafiğinin yeterince yoğun olan E-5 karayolunun şeritlerinden çalınarak açılan özel yolda, trilyonlar verip aldıkları  Hollanda yapımı metrobüslerin yokuşlarda hık hık edip kaldığını fark edip bozuntuya vermemeleri gerçek bir komedi. Hatta hatırladığım kadarıyla Hollanda, metrobüsleri iade almadığı için ilk metrobüsler garajda çoktan çürümeye bırakıldı. Ne de olsa dümdüz memlekette giden araçları alma fikri bizim dehalarındı, elin Hollanda’lısının kabahati yok.

Velhâsıl, metrobüs denilen şey, hayatımıza böyle girdi. Bence ” İnsanları ya alışverişte, ya yolculukta/tatilde tanırsın hacı” diyenler buna bir de “metrobüste” eklemeliler. Resmen kısa süreli nevroz yaşıyor insanlar. Kalabalığına, kokusuna, pisliğine, tacizine hiç girmeyeceğim. Zaten bilen biliyor, ve hatta Vatan Şaşmaz’ın gönüllü yer aldığını söylediği bu ütopik videoyla twitter’da TT olmuşluğu var. Bunu alan bunu da almıştı hatırlarsınız.

Ben size sadece metrobüste başıma gelen trajikomik olayları maddelemek istiyorum;

1. İlk denememde 13. metrobüse binebildim ve işe geç kaldım. İş yerindeki arkadaşım, çıkışta beni aldığı gibi metrobüs istasyonuna götürüp workshop verdi. “Bir önceki aracın durduğu noktada bekle,binen binsin sen öne geç, en arka kapıdan binip merdivenlerde durabilirsen 7 kişinin elbet biri kalkar sana yer çıkar. orta ve ön kapıda olasılık 4’te 1’e düşüyor.” Bence çok başarılı bir hayat dersi, yıllardır işime yarıyor.

2. Bu sene ramazan, yazın en sıcak gününe denk gelince,”iş çıkışı gergini” yolculardan biri, günün yorgunluğunu soru soranlara bağırarak atmaya çalışan şoförü seyir halindeyken dövdü. Kime kızacağımızı şaşırdık.

3. “Kocama ikinci kadını bizzat bakıyorum” deyip gündeme oturmayı başaran “kumasever psikolog” (!) Sibel Üresin’le metrobüste yan yana oturdum. Yaptığı reklam işe yaramış olmalı ki maşallah telefonu susmadı, Ama fısıltıyla konuşmasından birileri onu tanıyacak diye gergin olduğunu çıkardım. “Alo… Sibel ben evet.. Sibel Üresin (sesini iyice kısarak) tamam Rümeysa Hanım, oldu o zaman Sümeyye hanım, bu hafta yoğunum Büşra hanım. Maşallah multiple ilişki seven hanımlar bu yıl vergi rekortmeni yaparlar herhalde kendisini.

4. Son olarak önceki gün bindiğim metrobüs, incirli durağına 100 metre kala durdu. Bu sıralar en sevdiğim dizi Kayıp Şehir’e yetişmeye çalışırken, kalabalığın arasında manasızca durmaktan sabrım tükenmişti, arkamdaki adam bana iyice bitişmişti, diğerlerinin başka dertleri vardı. Önde ne vardı bilmiyorum ama 10 dakika boyunca ne olduğunu anlamadan bekledik. Sonra hareket ettik ama İncirli durağında durmadan bastı geçti. Küfür kıyametten sonra orta kapıdan inip sinirle bağırıp çağırmak üzere ön kapıya doğru yürüdüm ama benden önce gazı almış bi abinin “Niye durmuyon İncirli’de” diye hesap sormaya kalkmasıyla şoförün yanında duran personelden “sana ne lan manyak mısın” cevabını alması bir oldu. Yolcu adamı yakasından tutup dışarı çekti yumruklar, kafalar havada uçuşmaya başladı. Yumruklardan birinin çeneme teğet geçmesiyle benim de öfkem o anda geçti. Adeta bir sinsi gibi uzaklaştım ordan. Dizininse son 10 dakikasına yetişebildim,

Bunlar hatırladıklarım. Yine eklemeler yapabilirim.

Son olarak küçük bir hikaye; kaynar suya atılan kurbağa‘yı hiç duydunuz mu? eger bir kurbağayı kaynayan bir tencereye atarsanız, zıplayıp kaçarak kurtulur. fakat önce soğuk su dolu bir tencereye koyup yavaş yavaş ısıtarak suyu kaynatırsanız, suyun sıcaklığını fark etmez ve ölür. Toplumlarda az miktarda hissedilen bir olay kademeli olarak arttırılırsa, buna yavaş yavaş alışır normali buymuş gibi algılamaya başlarsınız.

Duruma “öyle, böyle çabuk gidiyor hafız” diye-artık liberal mi desem kaderci mi-yaklaşanların, toplu ulaşım dahil her konuda adım adım insan muamelesinden uzaklaştığımızı fark etmelerini umut ediyorum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s