Karadeniz’de bir Ceneviz Limanı; Amasra Seyahatim…

PhotoFunia-7b9e51

Geçen yıllarda, mobbing gurusu ex patronumun şerrinden her fırsatta kaçmaya çalıştım, duraklardan biri de Amasra olmuştu. Ama bu küçük şirin yere ilk fırsatta yeniden gitmek gerek.Görmüş olduğun, İstanbul’dan 8 saat yol tepip geldiğiniz Amasra’nın 4 karede özeti…Bir nevi Amasra sinopsisi diyebiliriz, neden olmasın?

Her yere yürüyerek gidebileceğin bu minicik yer, ilk kez gelen metropol insanlarına  “aayğyy baksana ne tatlıı.. Gelsek buraya mı yerleşsek? Takı satarıız!” ya da “Tam emekli yeri hacı, Valla alıcan maaşınla burda bi baraka, tüm gün rakı balık manzara…” dedirtecektir.

Her gördüğümüz yeri “saklı cennet”, her yerliyi “zevk-i sefa içindesiniz amca yea, keşke yerinizde olsak hee” diye sinirlendirmek, Türk insanının kemikleşmiş huyu olsa gerek.

Ben çok mu farklıyım? Yoo, girdim bi markete ayıptır söylemesi yarım ekmek kavurma yaptırmaya, aynı muhabbetlere girdim, “oo çok güzel yer, vaay hayat size güzel…”

Market çalışanı kız bana dedi ki; “Sabah kalkıyorum, işe gelirken esnafla selamlaşıyorum, akşama kadar aynı esnafı, komşuyu, annemi, babamı en az 5 kere görüyorum. Bu mu yaşanacak yer?”

Tokat gibi ama doğru… Söyleyecek, yaşayacak yeni bir şeyi olmaz insanın küçücük yerde.

Neyse, burası otobüsten inip geldiğim Amasra’nın bir ucu. Buradan öbür ucu gördüğün gibi çok da uzak değil. Bi Amasra Müzesi var, bu Bizans, Amastris, Ceneviz meneviz hikâyelerini orda öğreniyorsun,

amasramanzara

amasramanzarası2

amasramanzarası3

Yukarıda görüğün sahile inen yolun hemen yukarısında 300 metre kadar ileride uygulama otelinde kaldık, kesemize uygun olsun diye. Küçük bi yer, öğrenciler hizmet ediyor. Sabahın köründe yüksek enerjili gençlerin kahkahaları ve gürültüleriyle uyanmamız dışında, tüm iyi niyetleriyle rahat etmemiz için ellerinden geleni yaptılar.
amasramanzarası5

Tavşan Adası gerinmesi. Amasra’nın hemen karşısındaki belki 200 metre bile etmeyen Tavşan Adası’nı buradan inceleyebilirsin. Gidilebiliyormuş ama bizim fırsatımız olmamıştı. O yüzden uzaktan sevdim.
amasramanzarasi6
Köprüden geçip sağdaki kayalıklarda ayağım kaymadan yürümeyi başarıp yerleştim güzel manzaranın karşısına. Burada siyah poşetten gazete kağıdıyla kaplanmış küçük bir şişe  şarap içmek gerçekten keyifliydi.

Yerel halkın zeytin, zeytinyağ, asma yaprağı, reçel, marmelat gibi şeyler sattıkları küçük pazar. Ben böyle yerlerden pek alışveriş yapmaya cesaret edemiyorum çünkü daha önce Bozcaada’da başıma geldiği gibi, aldıklarımın bozuk, bayat, tatsız çıkma ihtimali oluyor.

amasrapazar

Barış Akarsu anıtı…
IMG_0033b IMG_0035k

Taş duvarları seyre dalarak marmelat tatmaca. Lütfiye…

IMG_5252

Gelelim Lütfiye’ye… Salaş kahvehaneler, balık restoranlarının yeri ayrı ama Amasra’da karşıma böyle şık, restorasyonuyla, ikramlarıyla, paketlerine kadar ince ince özenilmiş lokumlarıyla küçücük bir kafe çıkacağını düşünmezdim. Saatlerimi o küçücük yerde geçirdim diyebilirim. Yukarıdaki güzel fotoğrafı kurabiyeagaci.blogspot.com adresinden edindim

amasra lütfiyeTüm marmelatların tadına baktıysan, artık geziye devam etmenin vaktidir. Bu ev, yanımıza yaklaşıp anlatan amcaya göre biraz enteresan bir teyzenin eviymiş. Giymedikleri ayakkabıların için tek tek toprak doldurup çiçekler ekmiş ve bu ilginç görüntü çıkmış ortaya.

ayakkabısaksı

amasratenekeev

Sokak aralarında rastladığım bir başka hoş görüntü, tenekeyle kaplanmış bir ev. Tenekenin ne işe yaradığını şahsen bilmiyorum belki rüzgarı kesiyordur ama ev kesinlikle bir bienal eseri gibiydi.

Özellikle kale içindeki evler, Bizans yahut Ceneviz zamanından kalma olanlar, daracık sokakları, yokuşları her birinin fotoğrafını çekmek istiyor insan.

Manzara, yanında bir ince Müzeyyen abla…

amasramanzaraaBu manzaraya karşı rakı balık ziyafeti çekmek açıkçası bize pahalı geldi. Herhalde turist mevsimi kısa olduğu için böyle. kalabalık gidilirse fiyatlar daha uygun oluyor çünkü dev porsiyonlara tuzlu fiyatlar eşlik ediyor. Biz onun yerine kaldığımız uygulama otelinde yedik balığımızı. Manzara yoktu ama hesabı görüp buz gibi de olmadık.

amasraatatürk

Kalenin tepelerinde bir yerde çektik bunu. Vicdanlı, minnetli insanı bir başka seviyorum…

Bir seyahatimizin daha sonuna gelirken pazartesi sendromuna boğazıma kadar boğulmuştum. son olarak, bizi uğurlayan bu muhteşem gözlerin sahibiyle veda ettik Amasra’ya.

Fatih Sultan Mehmet’in buraya “Çeşm-i Cihan” demesi boşuna değil, gidilip görülmeli.

amasraköpecik

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s